Geen twijfel aan. Al die bijbelse verhalen hebben een kern van waarheid. De bijbelse uitleg eromheen is nonsens, maar de gebeurtenissen hebben ooit plaatsgevonden. Het zondvloedverhaal komt overigens in de overlevering voor van vele oude volkeren. Er héeft ooit een catastrofale overstroming plaatsgevonden. Men is er echter nog niet geheel zeker van waar en waarom. Meneer Art vertelt er dit over:
Wetenschappelijk onderzoek naar de Bijbelse zondvloed richt zich voornamelijk op het verhaal van de ark van Noach en de geologische fenomenen die verband houden met een mogelijke wereldwijde overstroming. Sommige wetenschappers onderzoeken of een catastrofale overstroming van de Zwarte Zee, ongeveer 7.600 jaar geleden, mogelijk de inspiratie was voor het zondvloedverhaal. Anderen bestuderen de sedimentlagen en fossielen in de aardkorst om te zien of ze bewijs leveren voor een wereldwijde overstroming
Ik zei toch dat het zondvloedverhaal te vinden is in de geschriften van vele volkeren? Die verhalen/geschriften verspreidden zich over grote afstand. Zo is dit verhaal dan ook in de vroeg-christelijke cultuur beland. De bijbel is éen grote verzameling 'jatwerk' uit andere culturen. Dat geldt voor de verhalen, en ook voor de personages.
Dit is een klein poëtisch tekstje over pretrichor. Uiteraard niet door mijzelf geschreven. Maar ik dacht het past hier heel goed bij.
Pretrichor
Als regen valt op dorstig land, en stilte trilt langs steen en zand, dan ademt aarde zachtjes uit een geur die alles even sluit. Het ruikt naar vroeger , naar begin. Naar wat verborgen lag erin. Een fluistering van grond en tijd. Een heimwee dat je niet verblijdt, maar troostend langs je zintuig glijdt. Geen woord, geen mens , geen enkel spoor. Alleen de regen - en pretrichor.
Prachtig! Ik denk niet dat 'petrichor' rijmt op 'spoor', maar dat geeft niets, dit gedicht is fantastisch mooi. Ik ga het plaatsen als inzending! Weet je ook van wie het is?
Een goede reiziger heeft geen vastgelegde plannen en is niet gericht op aankomen. https://nl.wikipedia.org/wiki/Laozi De naam "Lao Tse" (ook geschreven als Laozi, Lao Tzu of Lao-Tzu) is eigenlijk een titel en geen persoonlijke naam. Het betekent "Oude Meester" of "Oude Jongen". De echte naam van Lao Tse wordt verondersteld Li Er (李耳) te zijn, met Boyang (伯阳) als beleefdheidsnaam. ( #citaat #quote v#LaoTse #Laozi )
Van de éen, een schilder die twee beroertes kreeg maar niettemin 66 jaar oud is geworden, naar de ander, een schrijver die op zijn 40ᵉ reeds overleed - aan armoede en geestelijk lijden. Een wel bijzonder ironische, tragikomische uitspraak. Waarschijnlijk meende hij dit in alle ernst. En is het niet een beetje herkenbaar, in deze wereld waarin je, wanneer je je verstand niet verliest, geen verstand hebt óm te verliezen? "Ik werd krankzinnig, met lange onderbrekingen van verschrikkelijke (geestelijke) gezondheid." ( #EdgarAllenPoe )
Ik kreeg enkele opmerkingen bij de vorige post. De tekst gaat niet altijd op, zo werd mij gezegd. Natuurlijk, dat is waar. Jong van hart en geest blijven biedt niet de garantie dat je ook oud van jaren wordt. Maar het helpt wel. Een jonge, frisse en positieve geest draagt wel degelijk bij aan je fysieke gezondheid. Het aloude en beroemde adagium 'Mens sana in corpore sano' (Een gezonde geest in een gezond lichaam) geldt dan ook beslist, of zelfs nog sterker, andersom.
Ingezonden door André Zomerwandeling Een ietwat belegen en hoogdravend gedicht, maar ik heb het toch als inzending geplaatst. N.b.: een leeuwerik zingt inderdaad hoog in de lucht, een nachtegaal echter vanuit het struikgewas op de grond. (Maar dat wist Christina waarschijnlijk zelf ook.) Christina Georgina Rossetti 1830-1894 ( #gedichten #poëzie ) Vertaling: Wanneer een opstijgende leeuwerik zingt In de zonverlichte zomerochtend, Weet ik dat de hemel hoog staat, En er op aarde korenvelden zijn. Maar als een nachtegaal zingt In de maanverlichte zomeravond, Dan weet ik niet of de aarde slechts aarde is, Alleen dat de hemel de hemel is.
Net of de aarde gereinigd is.
BeantwoordenVerwijderenDaar is een 'bijbelse zondvloed' voor nodig, vrees ik.
VerwijderenVolgens wetenschappers, mensen die zich zo noemen toch, zou de zondvloed echt bestaan hebben.
VerwijderenGeen twijfel aan. Al die bijbelse verhalen hebben een kern van waarheid. De bijbelse uitleg eromheen is nonsens, maar de gebeurtenissen hebben ooit plaatsgevonden. Het zondvloedverhaal komt overigens in de overlevering voor van vele oude volkeren. Er héeft ooit een catastrofale overstroming plaatsgevonden. Men is er echter nog niet geheel zeker van waar en waarom.
VerwijderenMeneer Art vertelt er dit over:
Wetenschappelijk onderzoek naar de Bijbelse zondvloed richt zich voornamelijk op het verhaal van de ark van Noach en de geologische fenomenen die verband houden met een mogelijke wereldwijde overstroming. Sommige wetenschappers onderzoeken of een catastrofale overstroming van de Zwarte Zee, ongeveer 7.600 jaar geleden, mogelijk de inspiratie was voor het zondvloedverhaal. Anderen bestuderen de sedimentlagen en fossielen in de aardkorst om te zien of ze bewijs leveren voor een wereldwijde overstroming
De Zwarte zee ligt wel heel ver van de volkeren die toen in de woestijnen rondzwierven.
VerwijderenIk zei toch dat het zondvloedverhaal te vinden is in de geschriften van vele volkeren? Die verhalen/geschriften verspreidden zich over grote afstand. Zo is dit verhaal dan ook in de vroeg-christelijke cultuur beland. De bijbel is éen grote verzameling 'jatwerk' uit andere culturen. Dat geldt voor de verhalen, en ook voor de personages.
VerwijderenKlopt als de regen is gevallen ruikt de grond anders.
BeantwoordenVerwijderenVochtige lucht kan meer geurmoleculen opnemen dan droge. Daarom ruikt alles na een regenbui intenser.
VerwijderenDit is een klein poëtisch tekstje over pretrichor. Uiteraard niet door mijzelf geschreven.
BeantwoordenVerwijderenMaar ik dacht het past hier heel goed bij.
Pretrichor
Als regen valt op dorstig land, en stilte trilt langs steen en zand, dan ademt aarde zachtjes uit een geur die alles even sluit.
Het ruikt naar vroeger , naar begin.
Naar wat verborgen lag erin.
Een fluistering van grond en tijd.
Een heimwee dat je niet verblijdt, maar troostend langs je zintuig glijdt.
Geen woord, geen mens , geen enkel spoor.
Alleen de regen - en pretrichor.
Prachtig! Ik denk niet dat 'petrichor' rijmt op 'spoor', maar dat geeft niets, dit gedicht is fantastisch mooi. Ik ga het plaatsen als inzending! Weet je ook van wie het is?
VerwijderenNee jammer genoeg niet. Want anders had ik de naam erbij geplaatst.
VerwijderenNiet?! Potverdorie, da's jammer! Maar ik ga zelf wel zoeken. Hier móet de naam bij!
VerwijderenHoe dan ook, ik plaats het zowiezo!
@Sterrenlicht
VerwijderenOok ik vind niets, Jans. Waar kwam je het gedicht tegen?