Van de éen, een schilder die twee beroertes kreeg maar niettemin 66 jaar oud is geworden, naar de ander, een schrijver die op zijn 40ᵉ reeds overleed - aan armoede en geestelijk lijden. Een wel bijzonder ironische, tragikomische uitspraak. Waarschijnlijk meende hij dit in alle ernst. En is het niet een beetje herkenbaar, in deze wereld waarin je, wanneer je je verstand niet verliest, geen verstand hebt óm te verliezen? "Ik werd krankzinnig, met lange onderbrekingen van verschrikkelijke (geestelijke) gezondheid." ( #EdgarAllenPoe )
Dan moet ik eens wat vaker de weg kwijtraken, kom ik nog eens ergens.
BeantwoordenVerwijderenFooral doen!
VerwijderenJe komt altijd ergens uit. Zelfs als je de weg niet kwijt bent.
BeantwoordenVerwijderenErgens is een geweldige plaats om te belanden! Stukken beter dan nergens.
VerwijderenMooie zen-spreuk!
BeantwoordenVerwijderenJa, dit is tamelijk zen. Ben jij zen-boeddhist, mijn waarde collega? Bouchier-san? Bou-ing-chier?
Verwijderenofficieel ben ik geen van alle, maar ik accepteer alle namen.
VerwijderenDa's mooi Kees. Je maakt het me erg gemakkelijk.
Verwijderen