Van de éen, een schilder die twee beroertes kreeg maar niettemin 66 jaar oud is geworden, naar de ander, een schrijver die op zijn 40ᵉ reeds overleed - aan armoede en geestelijk lijden. Een wel bijzonder ironische, tragikomische uitspraak. Waarschijnlijk meende hij dit in alle ernst. En is het niet een beetje herkenbaar, in deze wereld waarin je, wanneer je je verstand niet verliest, geen verstand hebt óm te verliezen? "Ik werd krankzinnig, met lange onderbrekingen van verschrikkelijke (geestelijke) gezondheid." ( #EdgarAllenPoe )
Dat is beter dan meteen vallen in de afgrond. Mooi gezegd.
BeantwoordenVerwijderenHeel mooi gezegd. Inderdaad, klamp je vast aan dat sprookje en bewaar je evenwicht!
VerwijderenHalf goed half slecht. Klopt. Het leven is voor 50 % een strijd.
BeantwoordenVerwijderenZo is het in het leven. Het is een balanceeract.
VerwijderenWas getekend: Klein Duimpje c.s. met de Zevenmijlslaarzen.
BeantwoordenVerwijderenC.s.? Cum suis - met de zijnen? Dat waren dan zijn broertjes en zusjes. Die redde hij. Met een 'cunning trick'. Inderdaad, met éen voet reeds in de afgrond. Gelukkig kende dit sprookje een gelukkige afloop. De reus bleef achter met een reusachtig schuldcomplex.
Verwijderen