Van de éen, een schilder die twee beroertes kreeg maar niettemin 66 jaar oud is geworden, naar de ander, een schrijver die op zijn 40ᵉ reeds overleed - aan armoede en geestelijk lijden. Een wel bijzonder ironische, tragikomische uitspraak. Waarschijnlijk meende hij dit in alle ernst. En is het niet een beetje herkenbaar, in deze wereld waarin je, wanneer je je verstand niet verliest, geen verstand hebt óm te verliezen? "Ik werd krankzinnig, met lange onderbrekingen van verschrikkelijke (geestelijke) gezondheid." ( #EdgarAllenPoe )
Dankjewel Vin, zeer vereerd met het plaatsen tegen de achtergrond van de prachtige foto. Hopelijk wordt het voorjaar met open bloemkelken ontvangen!
BeantwoordenVerwijderenDeze foto leek me zeer geschikt. Geen plaats voor je volledige versie in vijf talen, maar daarom de link naar Blogger.
VerwijderenEn wat bij mij spontaan naar boven kwam bij het herlezen, was een toevoeging van de twee ontbrekende lettergrepen in de slotzin. Ik las, vrijwel automatisch:
voor een paar maand per jaar te verzachten (een paar maand dit jaar kan ook).
Dat is inderdaad iets om op te letten. Dankjewel!
VerwijderenHet is bij mij een automatisme geworden; ik laat de regels ritmisch in mijn hoofd voorbijkomen. Lukt dat niet, dan deugt ofwel het gedicht niet (en dat geldt voor héel veel gedichten!), of het is geschreven zonder versvoeten/versmaat. Deze limerick van jou loopt heerlijk. Tot aan die laatste paar lettergrepen. Ik had je dat per mail al verteld. Maar je zit er verdraaide dichtbij!
VerwijderenMooie gedachte van hoop.
BeantwoordenVerwijderen