Van de éen, een schilder die twee beroertes kreeg maar niettemin 66 jaar oud is geworden, naar de ander, een schrijver die op zijn 40ᵉ reeds overleed - aan armoede en geestelijk lijden. Een wel bijzonder ironische, tragikomische uitspraak. Waarschijnlijk meende hij dit in alle ernst. En is het niet een beetje herkenbaar, in deze wereld waarin je, wanneer je je verstand niet verliest, geen verstand hebt óm te verliezen? "Ik werd krankzinnig, met lange onderbrekingen van verschrikkelijke (geestelijke) gezondheid." ( #EdgarAllenPoe )
Gelukkig ben ik geen dwaas.
BeantwoordenVerwijderenNee, maar wel een tikkie gek. Toch?
VerwijderenJazeker en niks mis mee.
VerwijderenNu had ik toch echt verwacht dat je zou zeggen: prettig gestoord! ( ՞ٹ՞)
VerwijderenHahahaha had ook gekund.
Verwijderen