Van de éen, een schilder die twee beroertes kreeg maar niettemin 66 jaar oud is geworden, naar de ander, een schrijver die op zijn 40ᵉ reeds overleed - aan armoede en geestelijk lijden. Een wel bijzonder ironische, tragikomische uitspraak. Waarschijnlijk meende hij dit in alle ernst. En is het niet een beetje herkenbaar, in deze wereld waarin je, wanneer je je verstand niet verliest, geen verstand hebt óm te verliezen? "Ik werd krankzinnig, met lange onderbrekingen van verschrikkelijke (geestelijke) gezondheid." ( #EdgarAllenPoe )
Nu je leert van je verlies en dan doe je het niet nogg eens.
BeantwoordenVerwijderenDeze uitspraak is anders bedoeld. Als iemand verliest, dan kun je uit zijn/haar gedrag/houding opmaken wat voor mens die persoon is.
VerwijderenDank je wel.
VerwijderenVandaar: loser!
BeantwoordenVerwijderenPrecies. Dat is de kreet die de slechte verliezer naar zijn hoofd gegooid krijgt. (De term wordt echter ook als algemeen scheldwoord gebruikt. Een zekere amerikaanse president wil zich daar nogal eens schuldig aan maken. Ik verheug me dan ook zeer op de midterms.)
VerwijderenVan de reactie van een winnaar leer je ook veel.
BeantwoordenVerwijderenZeer juist opgemerkt!
Verwijderen