Van de éen, een schilder die twee beroertes kreeg maar niettemin 66 jaar oud is geworden, naar de ander, een schrijver die op zijn 40ᵉ reeds overleed - aan armoede en geestelijk lijden. Een wel bijzonder ironische, tragikomische uitspraak. Waarschijnlijk meende hij dit in alle ernst. En is het niet een beetje herkenbaar, in deze wereld waarin je, wanneer je je verstand niet verliest, geen verstand hebt óm te verliezen? "Ik werd krankzinnig, met lange onderbrekingen van verschrikkelijke (geestelijke) gezondheid." ( #EdgarAllenPoe )
Je leert veel met lezen, en iemand uitlachen voor verkeerd het woord lezen, nooit doen, hij leert ervan.
BeantwoordenVerwijderenIn jezelf grinniken mag wel. Het kan soms heel komisch klinken. Maar nee, een reden tot uitlachen is het beslist niet. Mensen uitlachen is trouwens nimmer goed, het zegt meer over jezelf dan over de ander.
VerwijderenSoms kan het verkeerd uitspreken van een woord een totaal andere betekenis geven. Zeker in het Japans.
BeantwoordenVerwijderenDaar zeg je wat! Heel goed opgemerkt. Ik ben dan ook gestopt met sake drinken. Ik werd constant sushirestaurants uit gegooid.
VerwijderenDit heb ik vaak voor,Dan speel ik Chinees,
BeantwoordenVerwijderen(。^‿^。)
VerwijderenMaar wel een zeer charmant chineeske. Ieder zal het je vergeven.